Będą w stanie zawieszenia nie da się pisać...

Chciałam.. nie raczej nie chciałam powrócić tu, gdzie jeszcze tak niedawno potrafiłam być kimś wartościowym, bez tej całej otoczki szarego dymu. 

Kolekcjonuje zdarzenia, słowa i gesty, lecz nie potrafie dopasować ich do ludzi. Gdy budzę się rano nie pamiętam wieczora, czały świat umyka mi za szklaną , pomazaną ścianą. 

Nie umiem rozwinąć swojej duszy, bo żyje tylko ciałem. Do progresu jej jednak potrzebny jest rzeźbiasz i mentor, ktorego już zabrakło. Jednak nic nie dzieje się bez przyczyny a my ludzie kochamy się ich doszukiwać, mimo tego, że nie natrafimy na satysfakcjonującą poszlake.

Ja obwiniam trzy osoby za to, że stałam się tym czym się stałam. Zniszczyli we mnie to co było wartościowe i intrygujące i niewinne zarazem. Grzebanie w przeszłości nikomu szczęścia nie zwróciło.. 

Znalazłam dzisiaj słowa, które uderzyły w najbardziej wyschnięty obrzar mojego umysłu i duszy:

'Szkoda, że nie moglem Cię podtrzymać, kiedy mialaś złamane serce..

Jeśli to jest coś warte to nigdy nie jest za późno, ani za wcześnie, jak w moim przypadku, by być osobą, którą chcesz być. Nie ma limitu czasu. Przestajesz kiedy chcesz. Możesz się zmienić albo nie. Tu nie ma zasad. Możemy uczynić z siebie coś najlepszego lub niejgorszego. Mam nadzieje, że uczynisz z siebie coś najlepszego. Mam nadzieje, że zobaczysz rzeczy, które Cię zaskoczą. Mam nadzieje, że poczujesz coś czego nigdy nie czułaś. Mam nadzieje, że spotkasz ludzi, którzy mają odmienne zdanie. Mam nadzieje, że będziesz dumna ze swojego życia. A jeśli nie będziesz dumna, to mam nadzieje, że będziesz miała siłę by zacząć od nowa'

... Bo uczucie ciągłego bolu mnie niszczy ...